خوب است مصادف با تغییر متصدیان همشهری ماه به تیم جدید فعلی، بجای درج مطلب ابتدایی که عموما پیرامون یکی از مهم‌ترین وقایع جاری کشور نوشته می‌شود، متنی را جایگزین کنیم که فردا روز اگر از ما به عنوان دست‌اندرکار پرسیدند چه خواستید بکنید و چه کردید، شرطی از پیش کرده باشیم و تکلیفمان با خود و خدایمان روشن باشد.

تیم جدید همشهری ماه کار خود را در دوره سختی از تاریخ مطبوعات آغاز کرده است، عصری که مهم‌ترین ویژگی آن بی‌تابی مسئولان نسبت به رسالت «روشن‌گری» و «نقادی» رسانه‌هاست. برخوردهای سلبی و ترش‌رویی‌ها چنان اتفاق می‌افتد که گویی رسیدگی به چنین اموری از اساس رسالت مطبوعات نبوده و نخواهد بود.

تاکید ما در دوره جدید همشهری ماه بر احیای روحیه «روشن‌گری جوان‌مردانه» و «نقادی منصفانه» به عنوان دو اصل فراموش شده مطبوعات است. حدود انصاف در این ورطه نه شخص یا جناحی، بلکه مصلحت نظام و مردم این کشور است که ما نیز معین آن نبوده بلکه تلاش‌کننده برای بدست آوردن آن هستیم و رعایت جوان‌مردی نیز نه به چون فریاد زدن امروز بلکه با عملکرد آینده ما ارزیابی خواهد شد.

برآنیم که واسطی باشیم میان آنچه مسئولان انجام می‌دهند و مردم نمی‌دانند یا مردم می‌خواهند و مسئولان نمی‌دانند و باید انجام دهند. اعتماد طرفین برای ما چنان روحی در انجام کلیه امور رسانه‌ای ما سریان دارد و نیک آگاهیم که خروج از صداقت موجب عدم تاثیر و برای ما حکم نیستی و عدم دارد.

حتما مسئولان به وظایف محوله‌ی خود به قدر کفایت توجه و اشراف دارند اما مگر می‌توان نقش چشم تیزبین و گوش شنوای رسانه‌ها را در یادآوری کردن امور فراموش شده یا کم‌تر توجه شده به مسئولان نادیده گرفت. گاهی این گوشزد‌ها گزنده و گاه تحدید کننده است اما برای مسئولی که خویشتن را به باد فراموشی سپرده و جان و جان انقلاب را در هم تنیده چه باک از محدودیت و گزیده شدن مگر آنان که نقاب انقلابی‌گری بر چهره زده‌ اما منیّت جانشان را پر کرده است.

برای آنان که در مرامشان هنرمند انقلابی و غیرانقلابی و ضدانقلاب از هم تفکیک ندارد پر واضح است که رسانه‌ی ارزشی و انقلابی نیز بلاتعریف است. اما برای چون مایی که دل در گرو این انقلاب، اهداف و آرمان‌های بنیان‌گذارش داریم فعالیت رسانه‌ای‌ نیز همچون بقیه امور، انقلابی و ارزشی قلمداد می‌شود.

شکسته باد قلم‌هایی که در این فرصت اندک دنیوی برای اهل قدرت مجیزه‌گویی کنند و بر اشتباهات آنان سرپوش گذارند که حق‌الناسی به گردنشان است به سبب کم فروشی نسبت به گفتن مواضع حق و حقیقت. و درود بر قلم‌های کم‌جان اما خوش‌رنگی که حق می‌نگارند و از عتاب شدن باکی ندارند و چشم دلشان به دست نامردان سیاست‌باز خیره نیست؛ باشد که در پناه حضرت حق ماجور و محفوظ باشند.