نیما مختاریان عضو فعال خانه علم خاك سفید؛
نهادهای دولتی به وظایف خود درباره کودکان كار عمل نمی‌كنند
وجودكودكان‌كار یكی از بحرانهایی به‌شمار می‌رود كه جامعه شهری ما روز به روز بیشتر از قبل با آن سر و كار دارد و با افزایش بحران‌های اقتصادی تعداد این كودكان افزایش می‌یابد.
کد خبر : ۲۱۳۵۱
تاریخ : ۱۳۹۵/۱۰/۲۲ ساعت : ۱۴:۴۳ PM
به گزارش گروه اجتماعی ماه‌تاب آنلاين، وجودكودكان‌كار يكي از بحرانهايی به‌شمار می‌رود كه جامعه شهری ما روز به روز بيشتر از قبل با آن سر و كار دارد و با افزايش بحران‌های اقتصادی تعداد اين كودكان افزايش می‌يابد.
تاكنون مراكزی مردم نهاد و يا از جانب شهرداری براي حمايت از اين كودكان در تهران دايرشده است كه يكی‌ از آنها خانه علم مي‌باشد.
نيما مختاريان يكي از اعضاي فعال جمعيت امام علي در مركز خانه علم كه يكي از مراكز خدمات آموزش و فرهنگی جمعيت امام علی می‌باشد درباره چيستی و هدف خانه علم گفت: خانه علم مركزی است براي امداد رساني به كودكان وزنان در محله‌های حاشيه شهر.
جمعيت امام علي مراكزي دارد تحت عنوان خانه‌هاي ايراني كه می‌تواند خانه‌علم ، خانه درمان و يا خانه اشتغال باشد.
وي با اشاره به اينكه هدف ما از ايجاد اين خانه هاي علم اين بود كه مشاركت اجتماعي اقشار مختلف را در محله‌های حاشيه‌های شهر جذب كنيم گفت: می‌خواستيم تصور افراد را از اينكه می‌گويند ما يك صدقه‌ای پرداخت می‌كنيم و مسئوليت خودشان را نسبت به اقشار محروم و آسيب‌ديده جامعه در حد همان صدقه می‌بينند بالاتر ببريم و به اينجايي برسانيم كه با كمك كردن در عرصه‌های مختلف و حضور داشتن در محله‌ها و خدمات دادن به كودكان و زنان محروم برسند.
اين عضو فعال خانه علم در مورد چگونگي آغاز به فعاليتاين مركز گفت: خانه علم خاک سفید از اينجايی شروع شد كه سال 1388 مينا يكی از بچه‌های خاك سفيد تصميم گرفت كه براي احقاق حق بچه‌های ديگری كه می‌ديد در خاك سفيد از مصرف مواد مخدر و اعتياد آسيب می‌بينند کاری کند و شروع به سخنرانی در میان دانشجویان و همایش کوچک کردن جمعیت کرد. بعد از آن خانه علم خاک سفید را تأسیس کرد و مدیر آنجا شد و در دانشگاههای مختلف شروع کرد به سخنرانی و تأسیس خانه های علم بعدی و بعدی و اين درحاليست كه او خود يكي از بچه‌هاي محله خاك سفيد بود.
مختاريان در ادامه گفت:فعاليت خانه علم سال اول از یک اتاق خیلی کوچک با ده تا بچه آغاز شد و کار ما خانه نام گرفت چرا که قرار است به نوعی حکم خانه را برای بچه‌ها و همه اعضایی که آنجا فعالیت می‌کنند را داشته باشد .طوری که تمام نیازهای یک کودک در این خانه مورد توجه قرار بگیرد نه اینکه فقط برای مثال دندانپزشکی کودکان ۸ تا ۱۴ سال، بلکه ما وقتی به یک کودک نگاه می‌کنیم جامع نیازهایش را در نظر می‌گیریم و او را جدای از خانواده‌اش نمی‌بینیم و خانواده را جدای از محله نمی‌بینیم و محله را جدای از جامعه نمی بینیم و معتقدیم که اگر به دنبال یک تفکر اصلاحی برای یک کودک هستیم حتی باید نگاه کلانی برای اصلاح جامعه و تفکر جامعه داشته باشیم.
او همچنین در رابطه با خدمات حمایتی ای که برای کودکان در خانه علم عرضه می شود گفت: خدمات حمایتی خانه علم شامل حمایتهای آموزشی، حمایتهای ورزشی، حمایتهای هنری مختلف، حمایتهای حقوقی می شود و همچنین در بخش پوشاک، کار آفرینی و روانشناسی کودکان را مورد حمایت قرار می‌دهد.
وي همینطور اذعان داشت:ما معمولا بچه‌های ۷ ساله تا ۱۷ ـ ۱۸ ساله را تحت حمایت قرار می‌دهیم اما اخیراً تصمیم گرفته ایم روی کودکان ۵ و ۶ سال هم کار کنیم. نگاه ما به کودکان قومیتی نیست بلکه توجه ما به اینست که بچه ها چه میزان آسیب دیده اند و برای رفع آسیب هایشان چه کار باید کرد.
نيما مخناريان درباره اينكه كودمان تحت پوشش خانه‌علم از چه قشري هستند گفت: بخشی از جمعیت كودكان تحت حمایت را بچه‌هایی تشکیل می‌دهند که بچه‌های کار هستند، نه کارهایی مثل فال و گل فروشی بلکه به دلیل موقعیت منطقه‌ای و محله‌ای خاک سفید اکثراً کارهای کارگاهی یا متأسفانه بزه انجام می دهند و بیشترین بخش جامعه هدف ما کودکان آسیب دیده از اعتیاد و خانواده های معتاد وکودکان محروم و محروم از تحصیل هستند.
او افزود:از آنجایی که جمعیت امام علی یک گروه مردم نهاد است در ساختار خود هیچ وابستگی دولتی ندارد ولی به هر حال در دوره‌های مختلف سعی کرده‌ایم با دفاتر خدمات اجتماعی شهرداری ارتباطی داشته باشیم و همکاریهای مشترکی در محله‌ها و برای کار آفرینی خانمهای سرپرست خانوار انجام دهیم.
وی در مورد اینکه چه نهادی مسئولیت رسیدگی به این کودکان را دارد گفت: بهتر است از این منظر نگاه کنیم که اصلا چقدر ذهنیت یک جامعه ای نسبت به کودکان و وضعیت آنها حساس است و چقدر یک جامعه این کودکی که متعلق به یک پدر و مادربا وضعيت نه‌چندان مناسب است و نمی‌توانند او را حمایت کنند، متعلق به خود می دانند و این کودک را کودک خود می بینند؟ یا اینکه او را مثل یک موجود ناخواسته در جامعه می‌بینند ک حال یکی باید سرپرستی اش را برعهده بگیرد و هر نهاد و ارگانی بیاید بگوید مسئولیتش به من مربوط نیست و به دیگری مربوط است.
نگاه کلی ای که در همه انسانها باید وجود داشته باشد این است که این کودک یک انسان است و کودکِ همه ماست و ما نسبت به او وظیفه داریم و این دیدگاهی که می‌گوید فرزندی که از من بدنیا می‌آید فقط از من است را کودک خود ندانیم بلکه این کودک را به عنوان یک انسان از خود بدانیم و نسبت به او احساس وظیفه کنیم.
او همچمنين ادامه داد:ما مدام درگیر این مناقشه هستیم که هرنهادی گردن نهاد دیگر می‌اندازد و از طرفی افراد جامعه هم این را وظیفه خود نمی‌دانند و می گویند این وظیفه دولت است و به ما مربوط نیست.
نگرش جامعه باید به این کودک محروم تغییر کند و آن اینکه شاید واجبترین واجب که در جامعه چه از لحاظ اخلاقی و چه از لحاظ مذهبی باید به آن تأکید شود حفظ حرمت کودکان است.جامعه ای که کودکی کودکان در آن حرمت ندارد و کودکی کودکان در آن شکسته شده آن جامعه؛ جامعه اخلاقی و انسانی نیست.
مختاریان در مورد رسیدگی و عملکرد نهادها نسبت به کودکان کار گفت: به نظر می‌رسد که نهادهای مربوطه به درستی به وظایف خود درباره این کودکان عمل نمی کنند و یا آن اتفاق زیرساختی و بنیادی ای که باید می‌افتاد برای بحث کودکان کار نمی افتد و البته این را می دانیم که چرخه علت و معلولی کار کودک یک چرخه پیچیده‌ای است که عوامل اقتصادی و سیاسی بسیار در آن نقش دارد، مواد مخدر بسیار در آن نقش دارد و وقتی که ما می بینیم اوضاع اقتصادی مملکت به شدت بحرانی می شود، اعتیاد در آن مملکت زیاد می شود، عملا خیلی از خانواده‌ها چاره‌ای جزاین نمی‌یابند که کودکان خود را بفرستند سرکار و پدر و مادرها برای اینکه خرج اعتیاد خود را دربیاورند کودک خود را به کار می‌فرستند.
در واقع باید گفت جای یک سری اقدامات ریشه ای خالی است.یک سری قوانین بازدارنده وساختار بازدارنده‌اي كه مانع شود پدر و مادري فرزندش را سركار بفرستد و در بحث قوانين جاي مجلس شوراي اسلامي خالي است و همچنين در بحث اجرایی به هرحال بهزیستی و ساختار اجتماعی بسیار ایراد دارد. ما می بینیم که وزارت کار به کارگاه هایی که بچه ها در آن کار می کنند نمي تواندنظارت چنداني داشته باشد وآن نقش بازدارندگی وجود ندارد.
او با اشاره به اعتقاد به تغيير نگرش گفت: تغییر نگرش جامعه می‌تواند عملکرد مسئولین را عوض کند و حتی نگرش مسئولین را تغییر دهد و شاید فعالیتهای گروه‌های مردم نهاد مثل جمعیت امام علی (ع) که دارند یکسری فعالیتهای داوطلبانه از اقشار جوان جامعه انجام م‌ دهند برای این است که تو تلاش می‌کنی تا با تغییر نگرش جامعه ات نسبت به کار کودک و آسیب های اجتماعی جامعه ات بتوانی برای بهبود ساختار مسئولیت انسان‌های جامعه خود مفيد باشی.
انتهاي پيام/
برای دریافت مهمترین اخبار عضو کانال ماه‌تاب آنلاین در تلگرام شوید.