گزارش ماه‌تاب آنلاین از انكار دولتی‌ها‌ درباره وضعیت بی‌خانمان‌ها
غفلت از مردمی ‌كه آرام آرام طعم تلخ گرانی احساس می‌كنند
بترسید از آن روزی که این بی‌خانمان‌ها و طبقه‌ی ضعفا، از مطالبه‌ حق خویش در نظام اسلامی ناامید شوند و به واسطه تحقیر و انکار خود توسط کارگزاران نظام اسلامی به مرحله انفجار برسند.
کد خبر : ۱۰۹۴۵
تاریخ : ۱۳۹۵/۱۰/۱۴ ساعت : ۱۴:۰۸ PM
گروه سياسی ماه‌تاب آنلاين؛ اين روزها درگير غفلت شده‌ايم كه يادمان رفته است بنيانگذار كبير انقلاب چه صريح و بدون تعارف، مسئولان جمهوری اسلامی را نسبت به غفلت درباره رسيدگی به وضعيت‌ بی‌خانمان‌ها هشدار داداين جملات امام ساده‌زيست ما بود كه گفت: «بترسید از آن روزی که این بی‌خانمان‌ها و طبقه‌ی ضعفا، از مطالبه‌ی حق خویش در نظام اسلامی ناامید شوند و به واسطه تحقیر و انکار خود توسط کارگزاران نظام اسلامی به مرحله انفجار برسند، که اگر این‌گونه شود هیچ کس نمی‌تواند جلوی ایشان را بگیرد و امان از آن روز که پایه‌های اقتدار مسئولین فاسد و عافیت‌طلب به دست مردم درجه سوم و انکار شده فروبریزد که رسوایی چنین پایانی تا ابد بر پیشانی ما خواهد ماند.» 
وقتی خورشيد در آسمان نيلی رنگ آسمان غروب می‌كند، هنوز در شهر هستند افرادی كه از فرط شرمندگی روی‌ رفتن به خانه خويش را ندارند. مردمی‌كه آرام آرام طعم گس و تلخ گرانی ناشی از تورم را احساس می‌كنند و اگر روزی دست از كار بكشند، شب نمی‌دانند چگونه شكم فرزندان خود را سير كنند.
آری؛ در زير پوست شهر تهران كم نيستند زنانی كه برای سير كردن كودك خردسال خود و تهيه يك قوطی شير خشك حاضرند دست به هركاری بزنند تا كودكشان با گريه نخوابد و از گرسنگی تلف نشود.
عصرها وقتی در نگاه غمبار والدينی كه در كنار كودكان خود دستفروشی می‌كنند خيره می‌شوم، در نگاه آنان پرسشی موج می‌زند كه به كدامين گناه از تامين حداقل نيازهای معشيتی كودكان خود بی‌بهره‌اند، شايد با خود بگوييم كه مسئوليتی در برابر آنان نداريم و بايد خود برای زندگيشان تلاش می‌كردند اما پرسش اصلی آن است كه سرنوشت محتوم كودكانی كه هيچ‌گاه‌ فرصت رشد و ارتقا در زندگيشان را پيدا نمی‌كنند چه می‌شود و گناه آنان چيست كه بايد چوب سياست‌های غلط اقتصادی دولت‌ها را بخورند.


در زير پوست شهر تهران و در كنار مردم مستضعفی كه به نان شب خود محتاجند؛ هستند مسئولانی‌ كه حقوق هفده ميليونی خود را در ماه در زمره حقوق‌های نجومی به حساب نمی‌آورند و حتی وقتی به آنان در اين زمينه انتقاد می‌شود پاسخی‌ برای آن ندارند.
شايد در ابتدا باور آن سخت باشد كه در جامعه اسلامی كه الگويش سيره اميرالمونين پدر يتيمان است چنين مسولانی باشند كه شب با خيال راحت سر بر بالين بگذارند و مردمی باشند كه گرسنه در حسرت يك ‌وعده غذای گرم و با مشاهده ديدگان اشكبار كودكان خود به خواب روند.اما متاسفانه هستند مسئولانی‌ كه با چشم بستن بر واقعيت‌های زير پوست شهر تهران قضيه را از اصل منكر می‌شوند و اساسا مسئوليت خود را نيز در اين ميان از ياد می‌برند.
اگر چشم‌های خود را باز كنيم خواهيم ديد كه در همین چند کیلومتری تهران، خانواده‌هایی بدون آب و سرپناه مناسب روزگار می‌گذرانند كه زندگی خود را در كپرها می‌گذرانند و چندی است به زاغه‌نشينی عادت كرده‌اند.
مدت زمان زيادی‌ از انتشار وضعيت اسف‌بار گورخواب‌ها در گورستان نصیرآباد شهريار نگذشته بود كه سید حسین هاشمی استاندار تهران در مصاحبه‌ای اساسا وجود بی‌خانمان‌‌ها در تهران را انكار كرد. اين اظهارات انتقاد بسياری از فعالان فرهنگی را به همراه داشت تا جايی كه حجت‌الاسلام قاسميان مسئول گروه جهادی امام رضا(ع) در واكنش به اظهارات استاندار تهران گفت: «من نمی‌گويم اين افراد دروغ می‌گويند بلكه بي‌اطلاع ‌هستند، ما در حال حاضر بیش 71 هزار خانواده نیازمند و بی‌خانمان را شناسایی کردیم و تحت پوشش قرار داده ایم و قطعا کسانی که می‌گویند بی‌خانمی در تهران نداریم، افراد بی‌اطلاع و بی‌مسئوليتی هستند و از وضعیت بی‌خانمان‌‌ها اطلاعی ندارند و در حقیقت عمق فاجعه را نديده‌اند. طبیعتا مسئولینی که هر روز با اسکورت از در خانه تا محل کار می روند و حتی منتظر رسیدن آسانسور هم نمی‌شوند، نمی‌تواند وضعیت بی‌خانمان‌ها را درک کنند، از این رو آمادگی داریم که به طور افتخاری برای این مسئولین اين تورهای سیاه برگزار کنیم تا از نزدیک عمق این فاجعه را ببینند.»
هرچند سخنان مسئول گروه‌ جهادی امام رضا(ع) به اينجا ختم نشد و او در سخنان خود از واقعيت‌های تلخ و دردناكی و تباه شدن زندگی دخترانی گفت كه از فرط فقر و نداری دست به هركاری می‌زنند و شنيدن داستان زندگی آنان نيز قلب هر انسانی را به درد ‌می‌آورد.
گاهی با خود فكر می‌كنم چطور برخی از مسئولان با وجود واقعيت‌های روشن، حقيقت را انكار كرده و بر انكار آن هم اصرار می‌ورزند، سخن استاندار تهران مبنی بر اينكه من باز هم می‌گویم که در تهران بی‌خانمان نداریم از جمله اين سخنان است.
استاندار تهران در مصاحبه امروز خود با تاكيد مجدد بر اينكه در تهران بی‌خانمان و به معنای واقعی گرسنه مطلق نداریم، گفت: «اینهایی که شما می‌بینید معتاد متجاهر هستند تا گرسنه؛ حساب این دو از هم جداست. حساب گرسنگان از معتادان جداست. نباید با ارائه آمارهای دروغ کشور را زیر سوال ببریم.»
پرسشی كه از استاندار محترم تهران مطرح می‌شود آن است كه آيا در حقوق شهروندی‌ كه دولت فخيمه يازدهم از آن به عنوان دستاورد ياد می‌كند، معتادان را در زمره شهروندان به حساب نمی‌آورد. در كجا نوشته شده است كه اگر فردی‌ از فرط فقر به ورطه نابودی كشيده شد، در زمره شهروندان به حساب نمی‌آيد.
شايد استاندار تهران نيز با تفكری كه معتقد به عقيم ساختن اين قشر از مردم است همنظر باشد اما بد نيست كمی چشم‌‌های خود را باز كنيد و باور کنید تهران تنها خانه‌های ويلايی قشر مرفه و بی‌‌درد تهرانی نيست.در همین تهران گورخواب،زاغه نشين کپرنشین و گودنشین هم پیدا می‌شود. تنها کافی است کمی چشم‌های را باز كنيد و صدای‌ ضعيف مظلومان تهران را بشنويد.
آقای‌استاندار آسیب‌های اجتماعی تهران را جدی بگيريد و به جای پاک کردن صورت مسأله فكر راه‌حل جدی‌باشيد. فراموش نکنید مردمی ‌كه اكنون در ورطه فقر دست ‌و پا می‌زنند چشم اميد به وعده دولت شما داشت كه راه‌حل صد روزه‌ای‌ برای بهبود وضعيت معيشتی آنان فراهم كند.
انتهای پيام/
print
برای دریافت مهمترین اخبار عضو کانال ماه‌تاب آنلاین در تلگرام شوید.